Saturday, July 1, 2017

လက္ရာစုံစြာ အာနႏၵာဘုရား

လက္ရာစုံစြာ အာနႏၵာဘုရား

ျမန္မာတုိ႔၏ ဗိသုကာပညာသည္ ပုဂံေခတ္တြင္ စတင္ထြန္းကားခဲ့သည္။ ပုဂံေခတ္လက္ရာမ်ားထဲတြင္ လက္ရာအေျမာက္ဆုံး အျဖစ္ သမုိင္းပညာရွင္မ်ား သတ္မွတ္ထားသည္မွာ အာနႏၵာဘုရား၏ ဗိသုကာလက္ရာပင္ျဖစ္သည္။ (အႏုမွာ အာနႏၵာ၊ ထုမွာဓမၼရံဟု မွတ္တမ္း တင္ထားၾကသည္။) အာနႏၵာေစတီကုိ က်န္စစ္သားမင္းလက္ထက္ (ေအဒီ ၁၀၉၀) တြင္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့သည္။ က်န္စစ္သားမင္းလက္ထက္တြင္ ဟိမ၀ႏၱာ နႏၵမူလုိဏ္ဂူမွ ရဟႏၱာမ်ား ၾကြေရာက္လာသည္။ ထုိရဟႏၱာအရွင္သူျမတ္မ်ား၏ ေျပာျပခ်က္ေၾကာင့္ နႏၵမူလုိဏ္ဂူကုိ သေဘာက်ကာ နႏၵမူလုိဏ္ဂူကဲ့သုိ႔ အာနႏၵာေစတီကုိတည္ေတာ္မူသည္။

ေစတီပုံစံ
အာနႏၵာေစတီသည္ ဂူပုထုိး(Temple) ပုံစံတည္ေဆာက္ထားသည့္ ေစတီျဖစ္သည္။ အလ်ား ၁၆၈ ေပျမင့္ျပီ၊ အနံတစ္ဖက္လွ်င္ ၂၈၉ ေပ ရွိသည္။

ပႏၷက္ပုံစံ
ေအာက္ေျခပႏၷက္ (Foundation) သည္ ေထာင့္ရွစ္ေထာင့္ပါသည့္ၾကက္ေျခ ပုံစံ (Greek Cross) ျဖစ္သည္။ ေအာက္ေျခ အေတာင္ ၆၀ အနက္ထိေအာင္ တူးထားကာ အနက္ အေတာင္ ၃၀ ကုိ နဂါးရစ္ ေက်ာက္အမ်ိဳး အစားျဖင့္ အုတ္ျမစ္ခ် ထားသည္။ က်န္အေတာင္ ၃၀ ကုိ ေက်ာက္ေသတၱာပုံစံ ျပဳလုပ္ကာ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္၊ ဓါတ္ေတာ္၊ ေမြေတာ္၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမား မ်ားကုိထည့္သြင္းကာ ဌာပနာထားသည္။

အတြင္းတည္ေဆာက္ထားပုံ
အေရွ ့၊ အေနာက္၊ ေတာင္ႏွင့္ ေျမာက္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတြင္ မုခ္ဦးတစ္ခုစီျဖင့္ မုခ္ဦး ေလးခုရွိသည္။ အလယ္မ႑ိဳင္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတြင္ ပြင့္ေတာ္မူျပီျဖစ္ေသာ ဘုရားေလးဆူအားရည္မွန္ကာ ဘုရားေလးဆူ ထားရွိသည္။ တဆူလွ်င္ ၁၈ ေတာင္ျမင့္သည္။ (ဘုရား၏ အာေ၀ဏိကဂုဏ္ေတာ္ကုိ ေဖာ္ညႊန္လုိ၍ ျဖစ္မည္ထင္သည္။) ေျမာက္ဖက္တြင္ ကကုသန္ဘုရား၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ ေကာဏဂုံဘုရား၊ ေတာင္ဘက္တြင္ ကႆပဘုရား၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ေဂါတမဘုရား ဟူ ထားရွိ ထားသည္။ ထုိရုပ္ပြားေတာ္မ်ားအနက္ ေတာင္ဘက္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္ ရုပ္ပြားေတာ္ ၂ ဆူသည္သာ ပုဂံေခတ္ လက္ရာက်န္ရွိသည္။

ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား အလင္းေရာင္ရရွိရန္အတြက္ အေပါက္မ်ားေဖာက္ထားသျဖင့္ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ လင္းလင္းရွင္းရွင္း ဖူးျမင္ႏုိင္သည္။ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ အတြင္းပတ္လမ္း၊ အျပင္ပတ္လမ္းျဖင့္ ကာရံထားသည္။ ပတ္လမ္း ၂ ထပ္လုံးတြင္ ဗုဒၵ၀င္ေက်ာက္ဆစ္ပန္းတေမာ့ရုပ္တုမ်ား၊ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ ဥာဏ္ေတာ္အစားစားကုိ ထည့္ကပ္ထား သည္။

အထက္ဘက္နားတြင္ ပစၥယာ၊ ေလွ်ာက္လမ္း၊ အတြင္းစၾကၤ၊ စသည္ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ တည္ေဆာက္ ထားသည္။ ထုိသုိ႔ စၾကၤမ်ားထည့္သြင္းထားသျဖင့္ အတြင္းပုိင္ေမွာင္မည္ကုိ အလင္း ၀င္ေပါက္မ်ားျဖင့္ သဘာ၀အလင္းေပးထားသည္။ မုခ္ဦးမွ တံခါးမ်ားပိတ္ထားပါက ဘုရားအတြင္းပုိင္း လင္းေနေအာင္ ေဆာင္ရြက္ထားသည့္အႏုပညာမွာ လက္ရာေျမာက္လွပါသည္။

အတြင္းပတ္လမ္း တေလွ်ာက္ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသုိ႔ကူးသည့္ေနရာမ်ားတြင္ တံတားခုံမ်ားျဖင့္ဆက္သြယ္ထားသည္။ ထုိတံတားခုံမ်ားကုိ သစ္တစ္ခုမပါ၊ သံတစ္ေခ်ာင္းမပါဘဲ အုတ္မ်ားျဖင့္သာ ဆက္၍ ခုံထားသည္မွာ လက္ရာ ေျမာက္လြန္း လွသည့္ ျမန္မာ့ဗိသုကာလက္ရာျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ႏွင့္စပါးခြံပါေသာ အုတ္တုိ႔ကုိ တစ္လွည့္စီေျမျပင္မွ ေထာင္ကာ တုိးစီသြားျပီ အေပၚတြင္ Key stone ေခၚ သပ္အုပ္တစ္ခုကုိ ရုိက္သြင္းျခင္းျဖင့္ ပုိမုိခုိင္ခံေစေသာ ဗိသုကာပညာကုိ ထည့္သြင္းထားသည္။

အတြင္းနံရံအလွဆင္ထားပုံ

အာနႏၵာဘုရား၏ အတြင္းနံရံပတ္လည္တြင္ ဗုဒၵ၀င္ဆုိင္ရာ ေက်ာက္ဆင္းတုေတာ္မ်ား၊ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီ မ်ား၊ မင္စာမ်ားျဖင့္အလွဆင္ထားသည္။ ယခုအခါ ေခတ္ကာလၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် သဘာ၀ေဘး အႏၱရာယ္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ လူတုိ႔၏တန္ဘုိးမထား ဖ်က္စီးမွဳေၾကာင့္ လည္းေကာင္း အခ်ိဳ ့ေနရာမ်ား တြင္သာ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီႏွင့္ မင္စာမ်ားကုိ ျမင္ေတြ ့ႏုိင္ေတာ့သည္။ ေက်ာက္ျဖင့္ ထုလုပ္ထားသည့္ ရွင္အရဟံရုပ္ထုႏွင့္ က်န္စစ္သားမင္းၾကီး၏ ရုပ္ထုကုိ ယေန႔တုိင္ေတြ ့ျမင္ႏုိင္သည္။

အျပင္ဘက္ျပဳလုပ္ထားပုံ

အာနႏၵာေစတီ၏ အျပင္ဘက္ေအာက္ေျခပတ္လည္တြင္လည္းေကာင္း၊ အထက္ပစၥယာမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း၊ အထက္ပစၥယံမ်ားတြင္လည္ေကာင္း စဥ့္ကြင္းမ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ နတ္ျဗဟၼာမ်ားက ျမတ္စြာဘုရားအား လာေရာက္ဖူးေျမာ္ပုံ၊ မာရ္နတ္စစ္သည္မ်ားက ျမတ္စြာဘုရားအား စစ္တုိက္ရန္လာၾကပုံ၊ (၅၅၀) ဇာတ္နိပါတ္ပုံေတာ္မ်ားျဖင့္ အလွဆင္ထားသည္။ ပုံေတာ္စုစုေပါင္း (၁၄၇၂) ခုရွိသည္။ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္မွစကာ လက္ယာရစ္လွည့္ျပီး ဧကနိပါတ္ အပဏကဇာတ္မွစလ်က္ တစ္ေဇာတ္လွ်င္ စဥ့္ကြင္းတစ္ခုစီျဖင့္ ဒုတိယပစၥယာေျမာက္မုခ္ အသီတိနိပါတ္ မဟာသုတေသာမဇာတ္အထိ ၅၃၇ ဇာတ္ စဥ့္ကြင္းမ်ားျပဳလုပ္ထားသည္။

ေျမာက္ဖက္မုခ္တြင္ စဥ့္ကြင္း ၃၇၆ ခုျဖင့္ မဟာနိပါတ္ေတမိဇာတ္မွ ေ၀ႆႏၱရာဇာတ္အထိ ဇာတ္ၾကီး ၁၀ ဘြဲ႕ကုိ တစ္ခန္းစီ ေဖာ္ျပထားသည္။ ေတာင္ဘက္မုခ္မွ လက္ယာရစ္လွည့္ျပီး ျခေသၤ့၊ ျမင္း၊ ဆင္ အစရွိေသာ တိရစၦာန္ရုပ္အမ်ိဳး ၃၀ ေက်ာ္ကုိ စဥ့္ကြင္း ၂၇၇ ခုျဖင့္ ေဖာ္ျပထား သည္။ အေရွ႕ဘက္မုခ္တြင္ နတ္သား၊ နတ္သမီး စသည့္ရုပ္ပုံမ်ားကုိ စဥ့္ကြင္း ၂၇၆ ခုျဖင့္ သရုပ္ေဖာ္ထားသည္။ အထက္ကြမ္းေတာင္ လုိဏ္မ်ားတြင္ ဆင္းတုေတာ္ ၂၀ ထားရွိျပီး မုခ္ထြတ္ေထာင့္၏ အထက္မုခ္ဦးတြင္ ျခေသၤ့ရုပ္ ၁၄၈၊ နတ္ရုပ္ ၂၈၊ ေစတီရံ ၂၄ ဆူ ရွိသည္။

ေအာက္ခံ ကုလားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ အထက္ပစၥယာအဆင့္ဆင့္ေစတီ ကြမ္းေတာင္မ်ားသည္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ညီညာစြာ ယွက္စပ္ေနသည့္အတြက္ အခ်ိဳးအစား ေျပျစ္လွေပသည္။ စဥ့္ကြင္းခ်ပ္တုိ႔၏ အေရာင္အေသြးမွာ ယေန႔ ေခတ္ႏ်င့္မတူဘဲ စိမ္းစုိေသာ အေရာင္အဆင္းရွိသည္။ ဇာတ္ေတာ္မ်ား၏ ေအာက္ေျခတြင္ ျမန္မာ၊ နာဂရီ၊ မြန္အကၡရာ စာလုံးမ်ားျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ထားသည္။

ပုဂံတြင္ရွိေသာ ေစတီပုထုိးမ်ားထဲတြင္ အာနႏၵာေစတီသည္ လက္ရာအေျမာက္ဆုံး၊ အႏုအစိတ္ဆုံး၊ ဘုရားအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားသည္။ အာနႏၵာေစတီ၏ အႏုလက္ရာမ်ား ကုိ ေလ့လာျခင္းျဖင့္ ေရွးျမန္မာတုိ႔၏ ဗိသုကာပညာကုိ သိရွိႏုိင္ပါသည္။

Posted in ဘုရားသမုိင္း
Alinnsaytaman's Blog

ပုဂံ အာနႏၵာဘုရား၏ အံ႔ဖြယ္ ( ၉ ) ပါး

ပုဂံျပည္ရွိ အာနႏၵာဘုရားကို သကၠရာဇ္ ၄၅၂-ခုႏွစ္တြင္ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ပါသည္။ ဘုရားဒကာမွာ က်န္စစ္မင္းႀကီး ျဖစ္ပါသည္။

ထုမွာ ဓမၼရံ၊ အႏုမွာ အာနႏၵာ-ဆိုေသာစကားႏွင့္အညီ ဓမၼရံ ဘုရားသည္ ထုထည္ႀကီးမားျပီး အာနႏၵာဘုရားမွာမူ အႏုပညာလက္ရာေျမာက္ေၾကာင္း ပညာရွိမ်ားက ဆိုမိန္႔ခဲ့ၾကပါသည္။ အာနႏၵာဘုရား ထူးျခားသည္ႏွင့္အမွ် အံ႔ဖြယ္ (၉)ပါး ရွိပါသည္။

၁။ ေစတီေတာ္ တည္ေတာ္မူစဥ္က ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔ ဖန္ဆင္းျပအပ္ေသာ နႏၵမူလိုဏ္ဂူ-၏ပံုစံကိုယူ၍ တည္ထားသည့္ ေစတီေတာ္ျဖစ္ျခင္း။
၂။ ေစတီေတာ္၏ ေအာက္ခံအုတ္ျမစ္ကို အေတာင္-၆၀ အထိ နက္ေအာင္တူး၍ အေတာင္ ၃၀-ထိေအာင္ နဂါးရစ္ေက်ာက္အမ်ိဳးအစားျဖင့္ အုတ္ျမစ္ခ်ေတာ္မူျခင္း။
၃။ ထို႔ထက္ က်န္အေတာင္ ၃၀-ကို ေက်ာက္ေသတၱာပံုစံ ဌာပနာတိုက္ ျပဳလုပ္၍ ေရႊစင္ပိႆာေပါင္းမ်ားစြာရွိေသာ ဗုဒၶဘုရား၏ ဆင္းတုေတာ္ ဗုဒၶ၀င္ရုပ္တု အစရွိသည့္ ေရႊစင္ရုပ္တုေပါင္းမ်ားစြာ ျခံရံလ်က္ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ဌာပနာထားျခင္း။
၄။ အာနႏၵာေစတီေတာ္၏ပံုသည္ စၾကာမင္းနန္းေတာ္ နတ္ဗိမာန္ကဲ့သို႔ လွပဆန္းျပား တင့္တယ္ခန္းနားကာ သပၸာယ္ေတာ္မူျခင္း။
၅။ ေစတီေတာ္အတြင္း၌ ဤဘဒၵကမၻာတြင္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ျပီးေသာ ဘုရားေလးဆူျဖစ္သည့္ ကကုသန္၊ ေကာဏာဂံု၊ ကႆပ၊ ေဂါတမဘုရားရွင္တို႔ကို ရည္မွန္း၍ ၁၈-ေတာင္ အျမင့္ရွိေသာ ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ေလးဆူတို႔ကို ထုလုပ္ပူေဇာ္ ကိုးကြယ္ထားရွိျခင္း။
၆။ ေစတီေတာ္ႀကီး ပတ္လည္၌ ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္ေတာ္မ်ားကို ပံုစံရုပ္တု စဥ့္ခြက္မ်ား စီျခယ္ထားရွိျခင္း။
၇။ ေစတီေတာ္တည္စအခ်ိန္တြင္ ေစတီေတာ္ရင္ျပင္ ေလးမ်က္ႏွာတို႔၌ ပုဗၺာရံုအစရွိေသာ ေက်ာင္းတိုက္ေလးတိုက္ ျခံရံျပီး ထားရွိသျဖင့္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ဟု ထင္မွတ္သတိရေစျခင္း။
၈။ ပုဂံေခတ္ အႏုပညာလက္ရာမ်ားႏွင့္ ဗိသုကာပညာရပ္မ်ားကို ေပၚလြင္ထင္ရွားေစေသာ ၀ိေသသလကၡဏာ မဟာေစတီေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ထီးထီးမားမား ထင္ရွားစြာ တည္ရွိျခင္း။
၉။ ဘုရားဖူးလာသူ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား ဖူးလာမစဲ တဖြဲဖြဲရွိျခင္း။ ဖူး၍မ၀ ရႈ၍မ၀ႏိုင္ေသာ ေစတီေတာ္ႀကီးျဖစ္ျခင္း။ စေသာ အံ႔ဖြယ္ (၉)ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေပ၏။

Posted by kplusblogger

အာနႏၵာဘုရားသည္ ကြမ္းေတာင္ေပါက္ လုိဏ္တစ္ဆင့္ ဂူဘုရားျဖစ္ၿပီး ေအဒီ(၁၀၉၀)တြင္ က်န္စစ္သားမင္း တည္ခဲ့သည္။ မွန္နန္း ရာဇဝင္တြင္ နႏၵမူလ လုိဏ္ဂူမွ ရဟႏၱာမ်ား ပုဂံသုိ႔ၾကြ လာခဲ့ရာ က်န္စစ္သားသည္ ထုိအရွင္ျမတ္ မ်ားထံမွ နႏၵမူလုိဏ္ဂူ အေၾကာင္း သိရွိရၿပီး သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေအဒီ (၁၀၉၀)တြင္ နႏၵမူလုိဏ္ဂူ ပံုသ႑ာန္ အတုိင္း အာနႏၵာဘုရား တည္ေဆာက္ခဲ့ သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

အာနႏၵာဘုရားကုိ အလယ္မ႑ိဳင္ ခံ၍ တည္ေဆာက္ ထားၿပီး တုိက္မဂူ အထက္တြင္ ပစၥယာ၊ မုိးေလ်ာ အဆင့္ဆင့္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ ထားသည္။

အာနႏၵာဘုရားတြင္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုမ်ား၊ နံရံေဆးပန္းခ်ီမ်ား၊ ေက်ာက္ဆစ္ ပန္းတေမာ့ လက္ရာမ်ားႏွင့္ စဥ့္စိမ္းသုတ္ ေျမမီးဖုတ္ အုတ္ခ်ပ္(စဥ့္ကြင္း) မ်ားကုိ ေလ့လာႏုိင္သည္။

အာနႏၵာဘုရားရွိ အလယ္မ႑ိဳင္ ေလးမ်က္ႏွာတြင္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာသုိ႔ မ်က္ႏွာမူသည့္ ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္ ေလးဆူရွိသည္။

ထုိေလးဆူတို႔မွာ ေျမာက္ဘက္ မ်က္ႏွာတြင္ စကားသားျဖင့္ ထုလုပ္ထားသည့္ ကကုသတ္ဗုဒၶ ႐ုပ္ပြားဆင္းတု (စမၼစကၠမုျဒာ)၊ အေရွ႕ဘက္ မ်က္ႏွာတြင္ ေကာဏာဂံု ႐ုပ္ပြားဆင္းတု၊ ေတာင္ဘက္မ်က္ႏွာတြင္ ထင္း႐ွဴးသားျဖင့္ ထုလုပ္ထားသည့္ ကႆပဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတု (အဘယမုျဒာႏွင့္ ဝရဒမုျဒာ) တုိ႔ျဖစ္သည္။ ထုိဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ ေလးဆူအနက္ ေတာင္ဘက္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္မ်က္ႏွာရွိ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတု ႏွစ္ဆူသာ ပုဂံေခတ္လက္ရာ ျဖစ္သည္။

အေရွ႕ဘက္ရွိ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုမွာ မီးေလာင္ပ်က္စီးသြား၍ (၁၈၆၇)တြင္ ပုဂံၿမိဳ႕ဝန္ ဦးဘုိးက ထပ္မံျပဳလုပ္ လွဴဒါန္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အေနာက္ဘက္ရွိ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုမွာ ေရႊ၊ ေငြလုိခ်င္သူတုိ႔က အေရႀကိဳပစ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အင္းဝ-ဟံသာဝတီ စစ္ပဲြကာလ ေအဒီ(၁၇၄၂-၅၂)က ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံရသည္ဟုလည္းေကာင္း ဆုိၾကသည္။ ယခု လက္ရွိ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုမွာ ေအဒီ(၁၈၉၂)တြင္ ပုဂံၿမိဳ႕မွ ကုန္သည္ႀကီး ဦးစံၿငိမ္းက ထပ္မံ ျပဳလုပ္လွဴဒါန္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။

အာနႏၵာဘုရား အ၀င္ခန္းမႀကီးေလးခု၏ အတြင္းနံရံ မုခ္ကပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶဝင္ဆုိင္ရာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ေက်ာက္ဆင္းတုမ်ား၊ အတြင္းစႀကၤ ံပတ္လမ္းရွိ နံရံမုခ္ကပ္မ် အာနႏၵာဘုရား အ၀င္ခန္းမႀကီးေလးခု၏ အတြင္းနံရံ မုခ္ကပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶဝင္ဆုိင္ရာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ေက်ာက္ဆင္းတုမ်ား၊ အတြင္းစႀကၤ ံပတ္လမ္းရွိ နံရံမုခ္ကပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ေက်ာက္ဆင္းတုမ်ား၊ အျပင္စႀကၤ ံပတ္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အျပင္နံရံ ေအာက္ပုိင္း သဲေက်ာက္ တံုးႀကီးတစ္တံုးထဲ၏ အထက္ေအာက္မုခ္ ကပ္အခ်ိဳင့္မ်ားတြင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရား ၀ါဆုိစဥ္မ်ား၊ မုျဒာ (လက္ဟန္) အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာ မ်ားကုိ ေလ့လာႏုိင္သည္။

အာနႏၵာဂူဘုရားအတြင္းရွိ နံရံမ်ား ေပါင္းကူးမ်က္ႏွာၾကက္မ်ားႏွင့္ တုိင္မ်ားတြင္ မူလက ေရွး မြန္ဘာသာျဖင့္ ကမၸည္းေရးထုိးထားသည့္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီမ်ားရွိခဲ့ေသာ္လည္း အာနႏၵာ ဘုရားအတြင္းပုိင္းကုိ ထံုးသုတ္လုိက္သည့္ အတြက္ သမုိင္း၀င္ တန္ဖုိးႀကီးမားသည့္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီမ်ား ပ်က္စီးသြားခဲ့သည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ထံုးမ်ားကုိ ခြာၾကည့္ရာ နံရံ ေဆးေရးပန္းခ်ီႏွင့္ ကမၸည္းမင္စာမ်ား ေပၚေနသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။

အာနႏၵာဂူဘုရား၏ အျပင္ဘက္ ေအာက္ေျခပတ္လည္တြင္ လည္းေကာင္း၊ အထက္ပစၥယာ မ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ အထက္ပစၥယံမ်ားတြင္လည္းေကာင္း စဥ့္စိမ္းသုတ္ ေျမမီးဖုတ္ အုတ္ခ်ပ္ (စဥ့္ကြင္း)မ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားသည္။ စဥ့္ကြင္းပါ ပံုမ်ားမွာ နတ္ျဗဟၼာမ်ာက ျမတ္စြာဘုရားအား ဖူးေမွ်ာ္ရန္ လာၾကပံု၊ မာရ္နတ္ စစ္သည္မ်ားက ျမတ္စြာဘုရားအား စစ္တုိက္ရန္ လာၾကပံုမ်ားႏွင့္ (၅၅၀)ဇာတ္ဆုိင္ရာတုိ႔ ျဖစ္သည္။ ဘုရားတြင္ စဥ့္ကြင္းေပါင္း (၁၄၇၂) ခုရွိၿပီး ေရွးမြန္ဘာသာ ကမၸည္းစာမ်ား ပါရွိသည္။

Posted by ေအာင္ေျမ

Credit တင္ေမာင္လိႈင္

ဦးေတဇနိယ မုံလယ္ လမ္းၫႊန္ခ်က္ျဖင့္ copy ပြားကား တင္ေပးလိုက္ပါတယ္

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"
------------------------------------------------------------------
{{ခ်စ္​စရာ​ေကာင္​းတဲ့ က်​ေနာ္​တို႔ရဲ႕ျမိဳ႕​ေလးကို သူငယ္​ခ်င္​းမ်ားသိ​ေအာင္​ (Share) ​​​ေပးၾက​​ေစလိုပါတယ္​}}

.
လယ္ေ၀းကို ေရွးက ၀ါးႏြယ္ကုန္းဟုေခၚသည္ . . .
၀ါးႏြယ္ကုန္းကို ေမာင္ႏြဲ႔ဆိုသူက ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၉၁တြင္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚတြင္ စတင္တည္ေထာင္ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ကနဦးက(ငႏြဲ႕ကုန္းၿမိဳ႕)ဟု ေခၚရာမွ ငႏြယ္ကုန္း ၿမိဳ႕ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀ါးႏြယ္ကုန္း ဟုေခၚတြင္လာသည္ဟုဆိုသည္။

ယင္းၿမိဳ႕သည္ ပေလြးေခ်ာင္းႏွင့္ ေခ်ာင္းမငယ္ေခ်ာင္းတို႔ေပါင္းဆုံရာ သန္လ်က္ စြန္းကုန္းေျမ (ယခုၿမိဳ႕ကုန္းရြာ)တြင္ တည္ရိွခဲ့ရာ ယေန႔တိုင္ ေျမၿမိဳ႕႐ိုး အခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရဆဲျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ ေပၚ လာသည့္အခါ လမ္းေျမ ေဖာ္ထုတ္မႈေၾကာင့္ အေတာ္ပင္အေထာက္ အထားျပရန္ နည္းပါး သြားၿပီျဖစ္သည္။

ငႏြယ္ကုန္းသည္ သန္လ်က္စြန္းကုန္း ေျမျမင့္ေပၚတြင္တည္ ရိွျခင္း၊ေရွးကၿမိဳ႕စား၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးမ်ား အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေန ထိုင္ခဲ့ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ယေန႔တိုင္ ၿမိဳ႕ကုန္းဟု ထင္ရွားေနဆဲျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ တည္ေထာင္စဥ္ ကာလသည္ ပုဂံ၌ပ်ဥ္ျပား မင္းနန္းမတက္မီ ၁၇ႏွစ္အလိုတြင္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။

ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕သူႀကီးေမာင္ ေမာင္ေရးသည့္ ရမည္းသင္း ရာဇ၀င္တြင္ သကၠရာဇ္ ၇၀၄ခုႏွစ္(ေအဒီ ၁၃၃၂) ငါးစီး ရွင္ေက်ာ္စြာမင္း လက္ ထက္က ပင္လယ္ေ၀း ၿမိဳ႕ေခၚ ၀ါးႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ကို ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ တည္သည္ဟုဆိုသည္။ စြယ္စုံက်မ္းတြင္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕အမည္မွာ ခရစ္သက္ၠရာဇ္ ၁၇၈၈ မွ စတင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

လယ္ေ၀းၿမိဳ႕သည္ အေနာက္ဘက္ရိွ ပဲခူးရိုးမႏွင့္တစ္ဆက္ တည္းရိွေနသျဖင့္ထို ေခတ္ကငႏြဲ႕ကုန္း၀န္းက်င္ သည္သစ္ေတာ ထူထပ္စြာတည္ရိွေန၍ လယ္ေျမစိုက္ရာေနရာသည္ ယခုလယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဘက္တြင္ရိွသည္။

ငႏြဲ႕ ကုန္းရြာသားမ်ားက လယ္ႏွင့္ ေ၀းေသာေနရာမွ လာေရာက္ကာ စုေပါင္းေနထိုင္ လယ္လုပ္ ကိုင္ၾကရေသာေၾကာင့္ လူေနအိမ္ေျခမ်ား လာသျဖင့္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဟု ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

(ေဒါက္တာျမင့္သိန္း(ရန္ကုန္တကၠသုိလ္)၏ ေနျပည္ေတာ္အနီး အတိတ္သမုိင္း႐ွာေဖြမႈ့ စာမ်က္ႏွာမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

မူရင္​းတင္​သူအား Credit ​ေပးပါတယ္​။

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"
------------------------------------------------------------------
{{ခ်စ္​စရာ​ေကာင္​းတဲ့ က်​ေနာ္​တို႔ရဲ႕ျမိဳ႕​ေလးကို သူငယ္​ခ်င္​းမ်ားသိ​ေအာင္​ (Share) ​​​ေပးၾက​​ေစလိုပါတယ္​}}

.
လယ္ေ၀းကို ေရွးက ၀ါးႏြယ္ကုန္းဟုေခၚသည္ . . .
၀ါးႏြယ္ကုန္းကို ေမာင္ႏြဲ႔ဆိုသူက ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၉၁တြင္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚတြင္ စတင္တည္ေထာင္ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ကနဦးက(ငႏြဲ႕ကုန္းၿမိဳ႕)ဟု ေခၚရာမွ ငႏြယ္ကုန္း ၿမိဳ႕ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀ါးႏြယ္ကုန္း ဟုေခၚတြင္လာသည္ဟုဆိုသည္။

ယင္းၿမိဳ႕သည္ ပေလြးေခ်ာင္းႏွင့္ ေခ်ာင္းမငယ္ေခ်ာင္းတို႔ေပါင္းဆုံရာ သန္လ်က္ စြန္းကုန္းေျမ (ယခုၿမိဳ႕ကုန္းရြာ)တြင္ တည္ရိွခဲ့ရာ ယေန႔တိုင္ ေျမၿမိဳ႕႐ိုး အခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရဆဲျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ ေပၚ လာသည့္အခါ လမ္းေျမ ေဖာ္ထုတ္မႈေၾကာင့္ အေတာ္ပင္အေထာက္ အထားျပရန္ နည္းပါး သြားၿပီျဖစ္သည္။

ငႏြယ္ကုန္းသည္ သန္လ်က္စြန္းကုန္း ေျမျမင့္ေပၚတြင္တည္ ရိွျခင္း၊ေရွးကၿမိဳ႕စား၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးမ်ား အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေန ထိုင္ခဲ့ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ယေန႔တိုင္ ၿမိဳ႕ကုန္းဟု ထင္ရွားေနဆဲျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ တည္ေထာင္စဥ္ ကာလသည္ ပုဂံ၌ပ်ဥ္ျပား မင္းနန္းမတက္မီ ၁၇ႏွစ္အလိုတြင္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။

ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕သူႀကီးေမာင္ ေမာင္ေရးသည့္ ရမည္းသင္း ရာဇ၀င္တြင္ သကၠရာဇ္ ၇၀၄ခုႏွစ္(ေအဒီ ၁၃၃၂) ငါးစီး ရွင္ေက်ာ္စြာမင္း လက္ ထက္က ပင္လယ္ေ၀း ၿမိဳ႕ေခၚ ၀ါးႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ကို ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ တည္သည္ဟုဆိုသည္။ စြယ္စုံက်မ္းတြင္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕အမည္မွာ ခရစ္သက္ၠရာဇ္ ၁၇၈၈ မွ စတင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

လယ္ေ၀းၿမိဳ႕သည္ အေနာက္ဘက္ရိွ ပဲခူးရိုးမႏွင့္တစ္ဆက္ တည္းရိွေနသျဖင့္ထို ေခတ္ကငႏြဲ႕ကုန္း၀န္းက်င္ သည္သစ္ေတာ ထူထပ္စြာတည္ရိွေန၍ လယ္ေျမစိုက္ရာေနရာသည္ ယခုလယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဘက္တြင္ရိွသည္။

ငႏြဲ႕ ကုန္းရြာသားမ်ားက လယ္ႏွင့္ ေ၀းေသာေနရာမွ လာေရာက္ကာ စုေပါင္းေနထိုင္ လယ္လုပ္ ကိုင္ၾကရေသာေၾကာင့္ လူေနအိမ္ေျခမ်ား လာသျဖင့္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဟု ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

(ေဒါက္တာျမင့္သိန္း(ရန္ကုန္တကၠသုိလ္)၏ ေနျပည္ေတာ္အနီး အတိတ္သမုိင္း႐ွာေဖြမႈ့ စာမ်က္ႏွာမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

မူရင္​းတင္​သူအား Credit ​ေပးပါတယ္​။

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"

"က်​ေနာ္​တို႔ လယ္ေဝးၿမိဳ႕ရဲ့ သမုိင္းအက်ဥ္း​ေလးပါ"
------------------------------------------------------------------
{{ခ်စ္​စရာ​ေကာင္​းတဲ့ က်​ေနာ္​တို႔ရဲ႕ျမိဳ႕​ေလးကို သူငယ္​ခ်င္​းမ်ားသိ​ေအာင္​ (Share) ​​​ေပးၾက​​ေစလိုပါတယ္​}}

.
လယ္ေ၀းကို ေရွးက ၀ါးႏြယ္ကုန္းဟုေခၚသည္ . . .
၀ါးႏြယ္ကုန္းကို ေမာင္ႏြဲ႔ဆိုသူက ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၉၁တြင္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚတြင္ စတင္တည္ေထာင္ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ကနဦးက(ငႏြဲ႕ကုန္းၿမိဳ႕)ဟု ေခၚရာမွ ငႏြယ္ကုန္း ၿမိဳ႕ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀ါးႏြယ္ကုန္း ဟုေခၚတြင္လာသည္ဟုဆိုသည္။

ယင္းၿမိဳ႕သည္ ပေလြးေခ်ာင္းႏွင့္ ေခ်ာင္းမငယ္ေခ်ာင္းတို႔ေပါင္းဆုံရာ သန္လ်က္ စြန္းကုန္းေျမ (ယခုၿမိဳ႕ကုန္းရြာ)တြင္ တည္ရိွခဲ့ရာ ယေန႔တိုင္ ေျမၿမိဳ႕႐ိုး အခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရဆဲျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ ေပၚ လာသည့္အခါ လမ္းေျမ ေဖာ္ထုတ္မႈေၾကာင့္ အေတာ္ပင္အေထာက္ အထားျပရန္ နည္းပါး သြားၿပီျဖစ္သည္။

ငႏြယ္ကုန္းသည္ သန္လ်က္စြန္းကုန္း ေျမျမင့္ေပၚတြင္တည္ ရိွျခင္း၊ေရွးကၿမိဳ႕စား၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးမ်ား အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေန ထိုင္ခဲ့ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ယေန႔တိုင္ ၿမိဳ႕ကုန္းဟု ထင္ရွားေနဆဲျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ တည္ေထာင္စဥ္ ကာလသည္ ပုဂံ၌ပ်ဥ္ျပား မင္းနန္းမတက္မီ ၁၇ႏွစ္အလိုတြင္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။

ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕သူႀကီးေမာင္ ေမာင္ေရးသည့္ ရမည္းသင္း ရာဇ၀င္တြင္ သကၠရာဇ္ ၇၀၄ခုႏွစ္(ေအဒီ ၁၃၃၂) ငါးစီး ရွင္ေက်ာ္စြာမင္း လက္ ထက္က ပင္လယ္ေ၀း ၿမိဳ႕ေခၚ ၀ါးႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ကို ငႏြယ္ကုန္းၿမိဳ႕ တည္သည္ဟုဆိုသည္။ စြယ္စုံက်မ္းတြင္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕အမည္မွာ ခရစ္သက္ၠရာဇ္ ၁၇၈၈ မွ စတင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

လယ္ေ၀းၿမိဳ႕သည္ အေနာက္ဘက္ရိွ ပဲခူးရိုးမႏွင့္တစ္ဆက္ တည္းရိွေနသျဖင့္ထို ေခတ္ကငႏြဲ႕ကုန္း၀န္းက်င္ သည္သစ္ေတာ ထူထပ္စြာတည္ရိွေန၍ လယ္ေျမစိုက္ရာေနရာသည္ ယခုလယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဘက္တြင္ရိွသည္။

ငႏြဲ႕ ကုန္းရြာသားမ်ားက လယ္ႏွင့္ ေ၀းေသာေနရာမွ လာေရာက္ကာ စုေပါင္းေနထိုင္ လယ္လုပ္ ကိုင္ၾကရေသာေၾကာင့္ လူေနအိမ္ေျခမ်ား လာသျဖင့္ လယ္ေ၀းၿမိဳ႕ဟု ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

(ေဒါက္တာျမင့္သိန္း(ရန္ကုန္တကၠသုိလ္)၏ ေနျပည္ေတာ္အနီး အတိတ္သမုိင္း႐ွာေဖြမႈ့ စာမ်က္ႏွာမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

မူရင္​းတင္​သူအား Credit ​ေပးပါတယ္​။

Saturday, June 17, 2017

စာဆိုေတာ္ၾကီးစေလဦးပုည အတၳဳပၸတိ-

စာဆိုေတာ္ၾကီးစေလဦးပုည အတၳဳပၸတိ-
====================
               ဦးပုည ၏ ကိုယ္ေနဟန္ပုံသ႑န္မွာ အရပ္မနိမ့္မၿမင့္၊ အသားလတ္၍ ႏွာတံစင္း၊ နဖူးက်ယ္၊ ရင္ကားၿပီးလွ်င္ ညာဘက္လက္မွာ တံေတာင္ဆစ္မွ လက္ဖ်ားသို႕အထိ ေသးသိမ္၍ အသုံးမၿပဳႏိုင္ေခ်။ သို႕ ညာဘက္လက္ေသးသိမ္သည္မွာ ၀မ္းတြင္းပါ ၿဖစ္ေခ်သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စာေရးသားရာတြင္ ဘယ္လက္ၿဖင့္ ေရးသားရရာ ပုရပိုက္ကို ေဒါင္လိုက္ထား၍ ေရးသားရေပသည္။

              ထိုသို႕ ေရးသားရေသာ္လည္း လက္ေရးမွာ အလြန္ၿမန္ၿခင္း၊ ညီညြတ္လွပၿခင္း ၊ ဖ်က္ရာမရွိၿခင္း ၿဖစ္၍ အထူးပင္ ခ်ီးမြမ္းဖို႕ ေကာင္းေပ၏ ။ ေတးထပ္ ၊ ရကန္ ၊ ေလးခ်ိဳး ၊ ေဒြးခ်ိဳး စသည္ တု႕ကို ေရးသားေသာအခါ မေရးသားမီ ေဆးေပါ့လိပ္တစ္လိပ္ ကို ကုန္ေအာင္ေသာက္ကာ ထည့္သြင္းလိုသည္တို႕ကို စဥ္းစား၍ အစ အဆုံး ေတာက္ေလွ်ာက္ေရးသားသီကုံးသည္။ စာတစ္ခါေရးလွ်င္ ေပရြက္ေပၚမွ က်ေသာ အမွဴန္အမႊား ႏို႕ဆီ ( ၃)ဗူးမွ် ရရွိေၾကာင္း မွတ္သားရသည္။

ေရႊအၿမဳေတ မွ ေမာင္လင္းခိုင္ ေရးေသာ ဦးပုည (သုိ႔မဟုတ္) စာေပသမားတုိ႔၏ ဘိုးေအႀကီးအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း (http://www.shweamyutay.com/index.php?option=com_content&task=view&id=3150&Itemid=0)  တြင္ မူ ဦးပုည အေၾကာင္းမွာ တမ်ိဳးကြဲသည္ ။

ဆရာႀကီး ဦးပုညသည္ အခ်ဳပ္တန္း ဆရာေဖႏွင့္ ကဗ်ာတိုက္ပြဲ တိုက္ခဲ့ ၾကသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ငယ္က်ဳိးငယ္နာ ေဖာ္၍ တိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ဆရာေဖက ဦးပုညလက္ခြင္ လက္သိမ္သည္ကို ကဗ်ာေရး ဖြဲ႔၍ တိုက္ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး ဦးပုညသည္ ညာဘက္လက္ လက္ခြင္လက္သိမ္၍ ဘယ္ ဘက္လက္ႏွင့္ စာေရးရသည္။ ဤသည္ကို ဆရာေဖက စာဖြဲ႔၍ တိုက္ခဲ့သည္။

“ကဗ်ာစီ ေမာင္ပုည ေထာင္ဂုဏ္ ျပထုတ္လွ်င္ ေတာင္ျခံဳက ပုတ္သင္လို  ကုတ္ခြင္သိမ္လက္ေသး၊ မင္းေျမႇာက္လို႔ သင္းေလာက္ေက်ာ္သည္။ ထြင္း ေဖာက္ေအာင္ ဥာဏ္မ်ဳိးႏွင့္ေလး”

ဆရာေဖက ငယ္က်ဳိးငယ္နာ ေဖာ္၍ ေရးသျဖင့္ သူကလည္း ဆရာေဖကို သူ၏ လက္သိမ္ရပံုကို ေရးျပခဲ့သည္။
“တ႐ုဏီရြယ္ကာလ ငယ္ခါက ေက်ာင္းေန၊ ဘယ္ညာခ်ေစာင္း အေနမွာ ေလာင္းကေ၀ ငါ့အား၊ အိပ္ေပ်ာ္ခိုက္ဘ အလာမွာ မကာသ တြန္းခ်ေလျငား၊ သို႔အတြက္ လက္ယာသိမ္သည္ ငါက၀ိန္ သူ႔အား၊ ဘာအလိန္ လူ႔ငႏြားရယ္က အ႐ႈ မွားေလတယ္၊ ငေဖရယ္စေလတုေပ မယ့္၊ ေမ႐ုႏွင့္ ျမင္းမိုရ္ကြာမယ္၊ သူရာ ႏွင့္ သိၾကားႏွယ္၊ ဘုရား၀ယ္ မာရ္နတ္သို႔၊ စာတတ္ႏွင့္ အသူပမာ၊ အဲ သေလာက္ကြာ၊ ေက၀ဋ္ႏွင့္ မေဟာ သဓာလို အေတာ္ ကြာျခားတာမို႔ေလး”

ဦးပုညသည္ သူအမွန္တကယ္ လက္သိမ္ ရျခင္းကို ေျဖရွင္း ေရးျပခဲ့သည္။ သူေက်ာင္းသား အရြယ္ ေရာက္ကာမွ တစ္ည အိပ္ေနရာတြင္ ဖခင္က အိပ္ရာမွ လန္႔ကာ သူ႔အား ေယာင္မွား၍ တြန္းခ် လိုက္သျဖင့္ လိမ့္က် ထိခိုက္ခဲ့သည္။ ေဆးကုပါေသာ္လည္း ကုမရေတာ့ဘဲ ညာလက္သိမ္ သြားခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာႀကီး ေရးသားခ်က္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သူငယ္စဥ္ မိဘ ႏွစ္ပါးက သာယာ၀တီ မင္းထံ ေခၚသြားစဥ္က စည္ေတြပုတ္ ကစားေနသျဖင့္ ဘုရင္က ေမာင္ပုတ္စည္ဟု အမည္ ေပးခဲ့ေၾကာင္း လက္သိမ္ေနလွ်င္ ပုတ္ကစားႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

လက္သိမ္သည့္ အေၾကာင္းသာ ကြဲ သည္မဟုတ္ . . .

ၿမင္ကြန္း၊ ျမင္းခံုတိုင္ အေရးအခင္းတြင္ အခါ ေပးမိသျဖင့္ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ သင့္ရေလသည္။ မင္းတုန္းမင္းက ေခၚယူ စစ္ေမးၿပီး ၿမိဳ႕၀န္ ဦးသာအိုးထံတြင္ အပ္ႏွံထားေလသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ေဗဒင္အရာ ကၽြမ္းက်င္လွသျဖင့္ ဦးသာအုိး၏ အငယ္အေႏွာင္းမ်ားက ေဗဒင္ လာေရာက္ ေမးျမန္းၾကသည္။ သူ၏ အငယ္အေႏွာင္းမ်ား ၀င္ထြက္သြားလာ ေနသည္ကို ၿမိဳ႕၀န္ဦးသာအိုးက မ႐ႈစိမ့္ ျဖစ္လာကာ ပါးကြက္ အာဏာသားတို႔အား ဦးပုညကုိ သတ္ခိုင္း လုိက္ေလေတာ့သည္။ ဦးပုညကို သတ္ရာ၌လည္း သုေတသီတို႔ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအကြဲကြဲျဖစ္ ေနျပန္ေတာ့သည္။ တခ်ဳိ႕က ေထာင္ထဲတြင္ လည္မ်ဳိကို သံတုတ္ႏွင့္ ႐ိုက္သတ္ ေၾကာင္း၊ တခ်ဳိ႕က အာဏာသားမ်ား သည္ ညဥ့္အခ်ိန္ အီကင္း ဆိပ္ကမ္းသို႔ ယူသြားၿပီး သဲအိုးထုပ္ ဆြဲဲ၍ ျမစ္ထဲသို႔ ပစ္ခ်ေလ၏။ တခ်ဳိ႕ကမူ မင္းညီမင္းသားမ်ား မဟုတ္၍ ကတီ္ၱပါအိတ္ႏွင့္ စြပ္ကာ သတ္ျခင္းကား မဟုတ္။ ၀က္တုပ္ တုပ္၍ အိုးဆြဲခ် သတ္သည္ဟု ဆိုျပန္သည္။ ဆရာႀကီး၏ ေမြးဖြားသည့္ မိဘအမည္ မ်ားကလည္း အကြဲကြဲ အျပားျပား ျဖစ္၍ ေသရေတာ့လည္း ေသနည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပား ေနျပန္ေတာ့သည္။

ေသျခင္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပားျခားနား ေသာ္လည္း၊ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ရသည့္ အမ်ဳိးသား ပညာ၀န္ ဦးဖိုးက်ား ျပဳစုသည့္ ေရသည္ျပဇာတ္ ဦးပုည အေၾကာင္းတြင္မူ အေထာက္အထားႏွင့္ ျပဆိုပံုမွာ အလြန္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလွသည္။ ဆရာႀကီး ဦးဖိုးက်ားက ရာဇ၀င္ႏွင့္ ျမန္မာစာျပ ဆရာ ဦးသက္တင္၏ ေရးသားခ်က္ မ်ားကို ကိုးကား၍ ဦးပုညသည္ ေရတြင္ မေသေၾကာင္း ေရးသား ထားပါ သည္။ အလြန္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္း လွသျဖင့္ ဆရာႀကီး ဦးဖိုးက်ား၏ ေရးသားခ်က္ကို ေဖာ္ျပလိုက္ရပါသည္။ ဟုတ္ မဟုတ္၊ မွန္ မမွန္ သုေတသီတို႔ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ ညႇိႏိႈင္းၾကရန္သာ ျဖစ္ပါ သည္။

ၿမိဳ႕၀န္ဦးသာအိုးက ၁၂၂၈ ခု သီတင္းကၽြတ္လၦဳပ္ ၁၃ ရက္ ညသန္း ေကာင္ေက်ာ္တြင္ အီကင္း ေရဆိပ္သို႔ ခ်၍ သတ္ေစခဲ့၏။ ထိုသို႔ စီရင္လိမ့္မည္ကို တင္ကူးသိႏွင့္၍ ဆရာႀကီး၏ အသက္ကို ကယ္တင္မည္ဟု ၾကံစည္ ေဆာင္ရြက္ၾကသူတို႔ကား ဦးသာအိုး၏ မယားငယ္ ခင္သံု၊ အစ္မခင္မႈံ၊ ခင္မႈံ၏ ခင္ပြန္း ကိုသူရ၊ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ပြဲစားႀကီး ဦးညိဳတို႔ ျဖစ္ၾကေလသည္။ ထို ၄ ဦး တို႔တြင္ ဦးညိဳက ေငြေၾကး အကုန္အက် ခံ၍ သူသတ္သမားတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ေရခ်မည့္ ေနရာတြင္ ပိုက္ကြန္ ခံထားကာ ဆရာႀကီး၏ အသက္ကို ကယ္လိုက္ၾကေလသည္။

ကယ္ၿပီးေနာက္ ဆရာႀကီးပါ ၅ ေယာက္ တိုင္ပင္ ညီညြတ္ၾကသည့္ အတိုင္း ဆရာႀကီးကို ရွမ္းျပည္နယ္ ျဖတ္၍ သံလြင္ျမစ္ေၾကာင္း စုန္ကာ အဂၤလိပ္ ပိုင္ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ကို သူရ ၾကဥ္းေဆာင္ လာခဲ့ေလသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ေရာက္မွ ဦးညိဳ၏ အစ္မ ေဒၚႏွင္းရီႏွင့္ ခင္ပြန္း ဦးဂြယ္တို႔၏ ေနအိမ္တြင္ ခိုပုန္းေနေလ သည္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ ၁၂၃၆ ခုႏွစ္ ထိေနၿပီး အထက္က သတင္း ၾကားသိ မလံုပံု ေပၚၿပီး ကရင္နီနယ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနရာတြင္ ၁၂၃၇ ခုႏွစ္၌ ဆရာႀကီး ဖ်ားနာ၍ အနိစၥ ေရာက္ေလသည္။

ဆရာႀကီး အသက္ေဘးမွလြတ္၍ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ေရာက္မွ ၁၂၂၈ ခု ျပာသို လဆန္း ၉ ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ ဦးညိဳအား ေရးစပ္ေပးသည္ ဆိုေသာ ေတးထပ္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။

စူရတီ တလိုင္းမ၊ မႈိင္းက်လို႔ ေမြးလာ ႐ိုင္းမဟာ့ပေဂးခ်ာ ေခြးသာသာ သာအိုး။
ေစ်းေတာ္႐ံု မဂၤလာ လူျမင္ရာ ဓျမဦးလို႔ သူေကာင္းသား တန္ျပန္ သရမ္း ဥာဏ္နသိုး။
ၾကငွာန္းစံယူ ပ်ဳိးလို႔ လူဆိုးက ၿမိဳ႕၀န္။
စေလကို အေသခၽြတ္မယ္လို႔ ငေက၀ဋ္ေက်းဆက္ ကံကၽြန္။
ေလာင္းမေဟာ့ ဥာဏ္တံခြန္လို အၾကံခၽြန္ ေမာင္ညိဳ႕ေၾကာင့္ မေသၿမိဳ႕ ရြာစည္ေပ်ာ္ ခ်မ္းသာရေနာ္။
ခင္သံုမိ လြတ္ေရးေဖာ္သည္ ေက်းမေဟာ္တႏႈံးပေလး။

သည္ေတးထပ္ကို ဆရာႀကီး အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီးမွ ေရးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ အမွန္တကယ္ ေရးခဲ့၊ မေရးခဲ့ ဆိုသည္ကိုကား သုေတသီတို႔ ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ၾကရန္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖတ္ရ၊ သိရသမွ်တြင္မူ ဦးပုညကို ဦးသာအိုး သတ္ပစ္ၿပီး ၅ လေလာက္ အၾကာတြင္ မင္းတုန္းမင္း ႀကီးက ဦးပုညအား သတိရ၍ ေမးေတာ္ မူေလ၏။ ဦးပုညကိုၾကည္ညိဳသူတို႔က ဆရာႀကီးသည္ ဦးသာအိုး သတ္၍ ေသေလၿပီဟု ေလွ်ာက္တင္ၾကရာ ႏွေျမာတသစြာျဖင့္ “လူကိုေခြးသတ္ေလၿပီတ ကား”ဟု ေျပာေတာ္မူေလ၏။

“ငါႏွင့္ ငါ့ညီေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းတို႔ သည္ ေမာင္ပုညအား ေဘးမဲ့ ေပးေတာ္မူၿပီး ျဖစ္သည္။ ေမာင္သာအိုးသည္ အလြန္ မိုက္ေသာလူ ျဖစ္ေပသည္”ဟု ႏွေျမာ တသစြာျဖင့္ ဆိုခဲ့ေၾကာင္းသာ ဖတ္ခဲ့ရဖူး သည္။ ယခုကဲ့သို႔ ဆရာႀကီး ဦးပုည အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး ေတးထပ္ပင္ ေရးစပ္ခဲ့ေသးသည္ဟု ေတြ႔ရွိရရာ အလြန္ထူးဆန္း လွေပသည္။သုေတသီတို႔ ရွာေဖြသိရွိ ထားလွ်င္လည္း အမ်ားျပည္သူမ်ား သိရွိႏိုင္ရန္ ေဖာ္ထုတ္ ေရးသားၾကေစ လိုပါသည္။

ဟူ၍ ဆရာေမာင္လင္းခိုင္မွ ေရးသားခဲ့ရာ ေသဆုံးပုံမွာ လဲ ကြဲၿပားသည ္ကို ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါသည္ ။

စေလဦးပုည ေရးသားခဲ့ေသာစာမ်ား

၁)  သတၱ၀ါသေဆးက်မ္းလကၤာ။
၂) ယိုးဒယားႏိုင္ ေမာ္ကြန္း - ၅၆ ပုဒ္။
၃)ရတနာနဒီ ေမာ္ကါန္း - ၂ ပုဒ္။
၄)သဒၵါပုဒ္စစ္လကၤာ - ၁၇ ပုဒ္။
၅)မဥၨဴသကသတ္ပုံ - ၁၃ ပုဒ္။
၆)ေဗဒင္ေဟာနည္း၊ ရတု -ရကန္၊ေတးထပ္၊ေလးဆစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး။
၇)ေလွခ်င္းအမ်ိဳးမ်ိဳး
၈)ေတးထပ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ခန္႕ႏွင့္ ေဒြးခ်ိဳးအမ်ိိဳးမ်ိဳး။
၉)ဒုန္းခ်င္းအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၁၀)ဗုံရွည္သံအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၁၁)ဆဒၵန္ဆင္မင္းစေသာ၀တၳဳ - ၃၀ ခန္႕
၁၂) ေမတၱာစာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပုဒ္ေရ ၆၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ဖိတ္စာအမ်ိဳးမ်ိဳး။
၁၃)သာသနာေလွ်ာက္ ႏွင့္ ဆြမ္းေတာ္ၾကီးစာတမ္း။
၁၄) ေရစက္ခ်အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွင့္ ၃၂ ပါး လကၡဏာေတာ္ ဘုရားရွိခိုး။
၁၅)သၿဂိဳလ္ ကိုးပိုင္းသရုပ္ၿပေတးထပ္မ်ား။
၁၆)သကၠတဘာသာဖတ္နည္းလကၤာ။
၁၇)ပဒုမၿပဇာတ္ (အခ်ိဳ႕မိဖုရားမ်ား အက်င့္ပ်က္သၿဖင့္၊မင္းတရားၾကီးအမိန္႕အရ မိမိကေညပာေပးသည္ကို စာေရးမ်ားကလိုက္ေရးရသည္။ ခဏခ်င္းၿဖင့္ ၿပီးေသာဟူ၏)
၁၈)ေ၀ႆႏၱရာၿပဇာတ္ ( မိန္းမၿမတ္မ်ားရွိေၾကာင္း၊ မိဖုရားမ်ားကေရး၇န္ေတာင္းပန္သၿဖင့္ ေရးသည္။)
၁၉)၀ိဇယၿပဇာတ္ ၉ၿမင္ကါန္းစေသာမင္းသားတို႕ဆိုးသြမ္းမည္ကိုသိေတာ္မူသၿဖင့္ အိမ္ေရွ႕မင္းအမိန္႕အရ    ၂ ရက္ၿဖင့္ အၿပီးေရးသည္။)
၂၀) ေကာသလၿပဇာတ္။
၂၁)ေရသည္ၿပဇာတ္ (ေနာင္ေတာ္မင္းတရားၾကီးအားမၿပစ္မွားသင့္သည္ကို ၿပစ္မွားမိသၿဖင့္ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္သည့္သေဘာမ်ားပါသည့္စာကို ညီေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းက သီကုံးေရးသားေစသၿဖင့္ ေရးသည္။)
၂၂)မေဟာသဓာၿပဇာတ္ ( စေလငေခြးၿပဇာတ္၊ ဘယနာဂၿပဇာတ္ တို႕ကိုလည္းေရးသားေသးသည္ဟု သိရွိရေပသည္။)

ဦးပုည၏ ၀တၳဳမ်ားမွ

၁) ဆဒၵန္ဆင္မင္း ၀တၳဳ
၂) ယုန္မင္း ၀တၳဳ
၃) သိ၀ရာဇ္မင္းႀကီး ၀တၳဳ
၄) ကာက၀လႅိယ ၀တၳဳ
၅) သူအိုမႀကီး ၀တၳဳ
၆) ၀ိသယွသူေဌး ၀တၳဳ
၇) အဘယမာတာ ရဟႏၲာမ ၀တၳဳ တို႔ကို 

မေမဓာ၀ီ ၏ ေတြးမိေတြးရာ . . . ေရးမိေရးရာ . . . ဘေလာ့ (http://maydar-wii.blogspot.sg/2011/06/blog-post_22.html) တြင္ သြားေရာက္ဖတ္ရွဴႏိုင္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္ ။

ေနာင္ အဆင္ေၿပေသာအခါ  ဦးပုည ၏္ ကဗ်ာ မ်ားကို ရွာေဖြ ၿပီးဘေလာ့တြင္ တင္ပါအုံးမည္ ။

" ေတာထြက္ခ်င္စိတ္ကယ္ႏွင့္ သပိတ္ကိုလြယ္ ၊ သားေရႏြယ္ကြယ့္ ရွာတုန္း။
     ေခ်ာင္အနီးမွာလ ၊ ေမာင္ၾကီးကို တေစၦကိုက္လိမ့္မယ္၊
                                       မင္း လိုက္ခဲ့ဦး ။"  ။                 စေလဦးပုည

ေရွးျမန္မာ့ရိုးရာကဗ်ာမ်ား-ေရႊအိမ္စည္
https://www.facebook.com/shweaeimsi111/?fref=nf

ကဗ်ာရွာနည္းအညႊန္း(ပုဂံေခတ္မွ ေခတ္စမ္းကဗ်ာမ်ားအထိ)>>
https://www.facebook.com/shweaeimsi111/photos/a.1415269485361853.1073741828.1415122255376576/1763624683859663/?type=3